O przebieg jednej z najbardziej dramatycznych bitew wojny 7-letniej, a zwłaszcza okoliczności które doprowadziły do najbardziej spektakularnej pośród, nielicznych zresztą, porażek króla Prus, zaczęto się spierać jeszcze za jego życia. Nie chodziło tutaj jedynie o drugorzędne detale, lecz również o kwestie o zasadniczym znaczeniu, np. wskazanie miejsca do którego dotarło pruskie natarcie i wyjaśnienie przyczyn jego załamania się. Niektórych wątpliwości nie usuwają nawet relacje uczestników i świadków wydarzeń. Nikt przecież nie mógł objąć wzrokiem całego terenu działań, nawet dowódcy wrogich armii nie kontrolowali w pełni sytuacji, wszyscy po równi zdani byli na fragmentaryczne wrażenia, dla każdego czas biegł nieco inaczej. Na pewne pytania odpowiedzieć można starannie analizując teren, inne być może nigdy nie doczekają się odpowiedzi.
Niezależnie od wszystkich braków naszej wiedzy, możemy się pokusić przynajmniej o zasygnalizowanie głównych faz bitwy, która, przy całej jej oryginalności, zdaje się hołdować klasycznemu schematowi starcia nowożytnych armii, które przygotowuje artyleria, rozstrzyga starcie mas piechoty a kończą interwencje kawalerii.